fır

kelimeis.

fer / fır / fir / för (yans.)

  1. 1

    Hızla olduğu yerde dönmeyi, fırlatmayı, fırlanmayı, kaçıp kurtulmayı veya hızını kaybetmeyi anlatan kök. fır fır, fır-ık dönmek, fır fırı, fır+fı-lı-ka, fır-ık fırık, fır-ıl-da-k, fır-ıl fırıl, fır-la-mak, fır-la-n geldi.

    [Zülfikar]

  2. 2

    {ağız}Baş dönmesi.

    [DS]

  3. 3

    zf.(Koşturma, dönme ve araştırma için) ilgi ve istekle; çabuk.

  4. 4

    sf.Fırlama; piç.