iflas

kelimeis.(iflâ:s)

Ar.fels / füls (akçe; para) > iflās

افلاس

  1. 1

    (Mal, para, bilgi vb. için) bitirme; tüketme.

  2. 2

    Borçlarını ödeyemediği yargı kararıyla tespit ve ilan olunan tüccarın alacakları yararına mal varlığı üzerine konulan cebrî icra yolu; batkı.

  3. 3

    mecaz.Yenilgiye uğrama; kendisinden bekleneni yerine getiremeyeceği kesinlikle anlaşılmış olma.