dokuma

kelimeis.

dok-u-ma

  1. 1

    İplikleri belirli desenleri oluşturacak biçimde birbiri arasından geçirmek suretiyle kumaş, halı, kilim vb. meydana getirme işi ve eylemi.

  2. 2

    Eğirme veya başka biçimde iplik hâline sokulabilir her cins maddeden dokuyarak, örerek veya dövme yoluyla elyafı birbirine tutturarak elde edilen kumaş, triko, halı, keçe vb. şeyler; mensucat; tekstil.

  3. 3

    Bir kumaş vb. şeyleri oluşturan ipliklerin birleşme ve birbirine bağlanma biçimi.

  4. 4

    Renkli pamuk ipliğinden dokunan ve minder örtüsü, yatak kılıfı gibi şeyler için kullanılan bir çeşit bez.

  5. 5

    mecaz.Herhangi bir eserin işleme biçimi.

  6. 6

    {ağız}Evin çevresine ya da duvarlarına çakılan ince ağaç.

    [DS]

  7. 7

    sf.Tezgâhta dokunarak elde edilmiş olan.