kopuk

kelimesf.-ğu,

kop-uk

  1. 1

    Bağlı bulunduğu, ilişik olduğu yerden ayrılmış, kopmuş olan.

  2. 2

    mecaz.is.Toplum kurallarına aldırmadan başıboş dolaşan, herhangi bir işi olmayan, parasız erkek; serseri; hayta.

  3. 3

    İmparatorluk döneminin sonlarına doğru, İstanbul’da çeşitli sebeplerle evlerinden kaçan, ceketleri omuzda, sağ omuzları sola göre daha kalkık, ayakkabılarının ökçelerine basan, ceketlerinin sol ceplerinde silâh taşıyan, kumarhane ve meyhanelere devam eden

  4. 4

    {ağız}(Kişi için) şık, süslü ve iyi giyimli; çalımlı; edalı.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}(Halı iplikleri için) kısacık.

    [DS]