tapa

kelimeis.(ta’pa)

İt.tappo

  1. 1

    {ağız}Tahta, mantar, plastik, kauçuk gibi maddelerden yapılan ve dar ağızlı bir kabı kapatmaya yarayan nesne; tıpa; tıkaç.

    [DS]

  2. 2

    Bir deliği kapatmaya yarayan koni biçimindeki ağaç parça; tıkaç.

  3. 3

    as.Top mermisinin ucuna takılan ve mermi atıldıktan sonra patlamayı sağlayan ayarlı başlık.

  4. 4

    Fişeklerde, barut ile saçma arasına yerleştirilen karton ya da keçeden yapılan küçük yuvarlak.

  5. 5

    Eviye, lavabo, bide ve banyo küvetlerini tıkamaya yarayan parça; tıkaç.

  6. 6

    {ağız}Depoların su deliği tıkacı.

    [DS]