boynuz

kelimeis.

mün-mek (binmek) + -iz (ikili çokluk eki) > mü~-üz / mi~-iz > bü~-üz > boynuz

  1. 1

    Bazı hayvanların başında bulunan, tırnaksı maddeden sert ve sivri çıkıntı.

  2. 2

    (Böceklerde) duyarga.

  3. 3

    Hacamat işleminde kullanılan alet.

  4. 4

    Barbarların içki kadehi olarak kullandıkları öküz boynuzu; hanap.

  5. 5

    Öküz boynuzunun ucuna delik açılarak yapılmış bir tür müzik aleti; yuh borusu.

  6. 6

    {ağız}Keçiboynuzu; harnup.

    [DS]