çatlamak

kelimef.(eT. çatla:mak)

çat (yans.) > eT. çat-ḫ-lā-mak > çat-lā-mak

  1. 1

    {eT}“Çat” sesi çıkarmak; şaklamak.

    [DLT]

  2. 2

    “Çat” sesi ile birlikte parçalanmak; dağılmak.

  3. 3

    Parçaları ayrılıp dağılmayacak şekilde yarılmak.

  4. 4

    (Toprak, duvar, sıva, deri vb. için) yarıklar oluşmak.

  5. 5

    (Dalga için) kayalara vurup dağılmak; kırılmak.

  6. 6

    (At için) çok koşturmaktan ölecek hâle gelmek; çok yorulmak.

  7. 7

    (Kişi için) çalışmaktan, yorgunluktan vb. bitkin hâle gelmek.

  8. 8

    (Kişi için) üzüntüden, meraktan çok sıkılmak.

  9. 9

    (Kişi için) çok yemekten dolayı rahatsız olmak.

  10. 10

    (Çocuk için) çok ağlamaktan dolayı tıkanmak, nefesi kesilmek; katılmak.

  11. 11

    (Kişi için) çok gülmekten dolayı katılmak.

  12. 12

    Yalnızlık, sıkıntı, sabırsızlık, kıskançlık gibi duyguları aşırı derecede hissetmek.

  13. 13

    (Meyve için) olgunluktan yarılmak.

  14. 14

    (Başçık, spor kesesi; kozalak gibi) kapalı organların kendi kendine yarılıp açılması.

  15. 15

    {ağız}Tuvalet ihtiyacını gidermek; def’-i hacet etmek.

    [DS]