medeni

kelimesf.(medeni:)

Ar.medīne > medenī

مدنى

  1. 1

    Şehirde yaşayan; kırsallıktan kurtulmuş; kentlileşmiş; şehirli; kentli; şehre ait; uygar.

  2. 2

    Uygarlığın hayatı kolaylaştıran nimetlerinden yararlanan; uygar.

  3. 3

    (Toplum ve kişi için) ideal uygarlık düzeyine uygun bir yaşama imkânına kavuşmuş olan; uygar.

  4. 4

    mecaz.Eğitim görmüş; terbiyeli; nazik; kibar.

  5. 5

    Bir ülkeyle ilgili.

  6. 6

    Medine şehrine ait olan; Medineli.

  7. 7

    isl. (Kur’an-ı Kerim’deki sureler için) Hz. Muhammet Medine’ye göçtükten sonra bu şehirde inenler.