imtizaç

kelimeis.(imtiza:ç)-cı

Ar.mezc > imtizāc

امتزاج

  1. 1

    Birbirini tutma; uygunluk.

  2. 2

    İyi geçinme; uyum sağlama; anlaşma; uyuşma; geçinme.

  3. 3

    İki veya daha çok şeyin karışarak tek bir cisim oluşturması; karışma; bağdaşma; kaynaşma.