merkûb

kelimesf.(merkû:b)

Ar.rükūb>merkūb/merkūbe

مركوب مركوبه

  1. 1

    (Binek veya binilecek şey için) üzerine binilmiş.

  2. 2

    is.Mest veya çedik üzerine giyilen sarı meşinden yapılmış bir cins ayakkabı.