meczup

kelimesf.(meczu:p)-bu

Ar.ceẕb > mecẕūb

مجذوب

  1. 1

    Aklını yitirmiş; aklını oynatmış; deli.

  2. 2

    Bir tarafa yöneltilmiş; çekilmiş.

  3. 3

    tasvf.Kendini Allah’a adayan, ondan başka bir şey düşünmeyen, ilahi aşk ile kendinden geçerek çevresine önem vermeyen; Allah’a kavuşmak ve ilahi özde eriyerek sonsuzluğa ulaşmak için çalışan, bu uğurda derin bir ruh coşkunluğuna kapılan derviş.