muhrim

kelimesf.

Ar.ḥarām > iḥrām > muḥrim

محرم

  1. 1

    Haccı veya umreyi yahut da her ikisini birden yerine getirmek amacıyla bazı şeyleri kendisine haram eden; ihrama giren.

  2. 2

    is.İhram giyinmiş olan hacı.