tüketmek

kelimef.

tükē-mek (tam olmak) > tüke-t-mek

  1. 1

    {eT}Tam ve yeterli kılmak.

    [İKPÖy.]

  2. 2

    {eT}Tamamlamak; sona erdirmek.

    [KB][Üç İtigsizler]

  3. 3

    {eT}Bir şeyi kullanarak, harcayarak yok etmek; yoğaltmak; istihlak etmek; bitirmek.

    [DLT][ETY][Gabain][KB][İKPÖy.]

  4. 4

    Geriye hiç kalmayacak biçimde tümünü kullanmak; hiç bırakmamak.

  5. 5

    (Yol için) yürüyerek aşmak; yolun sonuna gelmek; bitirmek.

  6. 6

    (Ticarî mal için) tümünü satmak.

  7. 7

    mecaz.Bir kişiyi güçsüz bırakmak; zayıf düşürmek.

  8. 8

    Bir kişiyi bıktırmak; canından bezdirmek.

  9. 9

    Bir şeyden son sınırına kadar yararlanmak.

  10. 10

    (Konu, sorun vb. için) kapsamlı olarak her yönden incelemek.

  11. 11

    Binicilikte, bir atı gereğinden çok ve fazla sert çalıştırarak bitkin düşürmek.