mu'allak

kelimesf.(muallâk)

Ar.ʿalaḳa > taʿliḳ > muʿallaḳ

معلق

  1. 1

    Asılı; asılmış.

  2. 2

    Havada, boşlukta duran.

  3. 3

    Bağlı.

  4. 4

    mecaz.(İş ve konu için) bir sonuca bağlanmamış; sürüncemede kalmış.

  5. 5

    ed.Elif (e, a), vav (u, ü, o, ö), ye (ı, i) gibi ünlülerle okunan hece; açık hece.

  6. 6

    hat.Eski yazıda bir tür yazı üslubu.