cemiyet

kelimeis.

Ar.cemʿ (biriktirme, toplama) > OsT. cemiʿyyet

جمعيت

  1. 1

    Toplum; topluluk, (19.yy).

  2. 2

    Belli bir amaçla bir araya gelmiş topluluk; dernek.

  3. 3

    Derli toplu, düzenli olma hali.

  4. 4

    Düğün, sünnet töreni gibi eğlenceli veya yemekli mevlit gibi toplantı.

  5. 5

    ed.Divan şiirinde birbiri ile ilgili sözcükleri bir beyitte bir araya getirme esasına dayanan tenasüp, müraat-i nazir, tezat gibi söz sanatları.

  6. 6

    tasvf.Gönlün ve zihnin, maddî olan her şeyle ilgisini keserek yalnızca Allah’la ilgili olması durumu.

  7. 7

    as.(Savaşta) karşılaşma; muharebe.