müsebbip

kelimesf.-bi

Ar.sebeb > müsebbib / müsebbibe

مسبب مسببه

  1. 1

    (Kişi veya nesne için) bir şeyin olmasına neden olan; yapılmasına yol açan.

  2. 2

    Yapan; kuran; ortaya çıkaran; icat eden.