şabbat

kelimeis.

Lat.sabbatum / Yun. sabbaton > İbr. şabbat

  1. 1

    Yahudilerin kesinlikle uymak zorunda oldukları, cuma günü günbatımında başlayıp cumartesi günü gece bastırınca sona eren, haftanın yedinci ve dinlence günü.

  2. 2

    Kadın ve erkek büyücülerin, aşırı işret ve cinselliğe yönelik davranışlar sergileyerek teke kılığında hazır bulunduğuna inanılan şeytana tapmak için yaptıkları gece toplantısı.