ispat

kelimeis.

Ar.s̱übūt > is̱bāt

اثبات

  1. 1

    Tanık ve delil göstermek suretiyle işin doğrusunu ortaya çıkarma, gerçeği gösterme; tanıtlama.

  2. 2

    man.Bir önermenin doğruluğunu ortaya koyan akıl yürütme; tanıtlama.

  3. 3

    Var etme; yaratma.

  4. 4

    Tanık; delil.

  5. 5

    huk.Dava konusu iddianın ve buna karşı yapılan savunmanın dayandığı olayların var olup olmadığı hakkında mahkemeye kanaat verilmesi işlemi.