utun

kelimesf.(utu:n)

ut-mak > ut-ūn

  1. 1

    Küstah; utanmaz.

    [DLT][EUTS]

  2. 2

    Günahkâr; utandırıcı.

    [Gabain]

  3. 3

    Değersiz; alçak.

    [DLT]

  4. 4

    {ağız}Bela.

    [DS]