öçeşmek

kelimef.

uç2 > öç-ē-mek > öç-e-ş-mek

  1. 1

    Çatışmaya girmek; kavga etmek; tartışmak; çekişmek.

    [ETY][EUTS]

  2. 2

    Yarış etmek.

    [DLT][ETY]

  3. 3

    {ağız}Bahse girmek; lades tutuşmak.

    [DS]