tahta

kelimeis.

Far.taḫte

تخته

  1. 1

    {eT}Kalınlığı az, geniş, düz ve uzun biçilmiş ağaç parçası.

    [Bahşayiş]

  2. 2

    Bu şekilde biçilmiş ağaç parçalarından oluşmuş düz yüzey.

  3. 3

    Üzerine tebeşir ile yazı yazılan düz yüzeyli araç; kara tahta.

  4. 4

    Üzerinde sebze kıyılan düz yüzeyli mutfak aracı.

  5. 5

    {OsT}{ağız}{eAT}Bahçelerde sebze yetiştirilen ayrı bölümlerden her biri; evlek.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Dört yanı dar ve yüksek yolla çevrilmiş tarla.

    [DS]

  7. 7

    Üzerine yazı, duyuru vb. asılan pano.

  8. 8

    İmparatorluk döneminde, kubbealtında divanın toplandığı yerin dışında bulunan iki kubbe arasında reisülküttap ile kâtiplerin oturduğu yere verilen ad.

  9. 9

    {eAT}Kumaş topu; top.

  10. 10

    {ağız}Kumaşlardaki kalın yol yol çizgiler.

    [DS]

  11. 11

    {ağız}El tezgâhlarında dokunan kilim, çarşaf vb. şeylerin tek kanadı.

    [DS]

  12. 12

    {eAT}Tabut.

  13. 13

    sf.Tahtadan yapılmış olan.

  14. 14

    {ağız}Aptal; ahmak.

    [DS]