kelli

kelimee.

kel-mek (gelmek) > kel-li / Ar. ġayr => gayri

  1. 1

    “Sonra” edatı gibi çıkma durumundaki sözlerden sonra gelerek birbirine bağladığı iki yargıdan ilkini zorlayıcı bir neden olarak gösteren bir edat.