çırak

kelimeis.-ğı

Far.çerāġ > çırāġ => çırak

  1. 1

    Bir usta yanında meslek edinmek amacıyla öğrenime başlayan kişi.

  2. 2

    Bir iş yerinde öğrenmek amacıyla değil de ayak işlerini yapmak amacıyla bulunan kişi; yamak.

  3. 3

    Gerekli deneyimi edinememiş ve işe yeni başlamış kişi; aday.

  4. 4

    Sanat alanında bir usta sanatçının yanında sanatkâr olarak yetişmek üzere çalışan ve o sanatı ustasından öğrenmiş olan kişi; öğrenci; tilmiz; şakirt.

  5. 5

    Efendisi tarafından ev bark verilerek evlendirilmiş cariye ya da halayık.