rabbani

kelimesf.(rabba:ni:)

Ar.rabb>rabbānī / rabbāniyye

ربانى ربانيه

  1. 1

    Rabb’e ait; Rab’den gelen; Tanrısal.

  2. 2

    Gönlünü Allah’a vermiş; Tanrı’ya ulaşmış.