kullanmak

kelimef.

kul-la-n-mak (kul edinmek)

  1. 1

    Bir şeyi çalıştırarak ondan amacına uygun yarar sağlamak; işletmek; çalıştırmak; iş yaptırmak.

  2. 2

    Bir kimseyi hizmette bulundurmak; iş yaptırmak; çalıştırmak.

  3. 3

    Bir şey ile yapmak; içine bir şey katmak.

  4. 4

    Bir şeyi alışkanlık hâline getirmiş olmak; alışkanlık edinmek; içmek; almak.

  5. 5

    Tutumlu davranmak; idareli hareket etmek; yetirmek.

  6. 6

    (Elbise, ayakkabı vb. için) giymek.

  7. 7

    (Araç, at vb. için) binmek; sürmek.

  8. 8

    (Makine vb. için) idare etmek; işletmek.

  9. 9

    (Kelime, deyim, söz vb. için) söylemek; yazmak.

  10. 10

    (Herhangi bir tüketim malını) harcamak; sarf etmek.

  11. 11

    (Birini veya bir durumu, olayı) kendi şahsî çıkarına veya amacına alet etmek; sömürmek; çıkar sağlamak.

  12. 12

    {ağız}Cinsel arzularının tatminine alet etmek; cinsel ilişkide bulunmak.

    [DS]