park

kelimeisim

İngilizcepark / Fr. parc

  1. 1

    Kentlerde, halkın gezip dolaşması, hoşça vakit geçirmesi, hava alması amacıyla ağaç ve çiçek dikilmiş yeşil alan; millet bahçesi; halk bahçesi.

  2. 2

    Taşıtların güvenli biçimde bırakılmaları için yapılmış yer; park yeri; otopark.

  3. 3

    Taşıtların trafik kurallarına uygun biçim ve koşullarda, trafik zorunlulukları dışında durması.

  4. 4

    Bir iş alanında kullanılabilir araç, iş makinesi ve diğer makinelerin tümü ve bunların büyük çoğunluğunun toplandığı yer.