ÖtükenTürkçe Sözlük

mütehallil

kelimesf.
{OsT}#81356

Köken

Ar.ḥall > müteḥallil / müteḥallile

متحلل متحلله

Anlamlar

  1. 1

    Erimiş; çözünmüş.

  2. 2

    Çözülmüş; sökülmüş.

  3. 3

    kim.(Birleşikler için) elementlerine ayrılmış; çözünmüş.