bağır

kelimeis.-ğrı

eT.baġır (karın, karaciğer)

باغر بغر

  1. 1

    {eAT}Göğüs; sine.

  2. 2

    {eAT}Kalp; yürek.

  3. 3

    {eAT}Akciğer.

  4. 4

    {eAT}Karaciğer.

  5. 5

    Dağın orta yeri.

  6. 6

    mecaz Sevgili.

  7. 7

    mecaz.(Bir yer için) ortası; göbeği; içi; derinliği. “Anadolu’nun bağrından gelen yiğit.”

  8. 8

    Sevgi, üzüntü, endişe gibi özel duygularla inanç ve vicdan gibi yüksek değerlerin hissedildiği manevi derinlik.