yelken

kelimeis.(eT. yelke:n)

yél-ek (telek) > yel-ek-ēn

  1. 1

    {eT}Rüzgâr gücünden yararlanarak bir tekneyi yürütmekte kullanılan, bir serene gerilmek üzere yan yana dikilmiş sağlam bez şeritlerden oluşan kanat.

    [Bahşayiş]

  2. 2

    Yelken açılarak yapılan deniz yarışı; yelken yarışı.

  3. 3

    İmparatorluk döneminde, saraydaki cücelerin giydiği yelkeni andırır bir tür başlık.

  4. 4

    Güneşin ışıma basıncından uzayda yer değiştiren yansıtıcı yüzey.

  5. 5

    {ağız}ū yelken bulutu.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Dağın başındaki sis.

    [DS]

  7. 7

    sf.Yelken biçiminde olan.