-ın

eke.

-ın / -in / -un / -ün

  1. 1

    İsimlerden zarf yapar. öy-ün, yak-ın, uz-un.

  2. 2

    Zaman zarfı göreviyle “-leyin, -da, ... zamanında, ... esnasında” değerinde kullanılır. “Şol yıldız kurdu kim dünün (geceleyin) od gibi ışılar...” Kelile ve Dimne.

  3. 3

    Ulaç görevinde “... olarak, -lıkla, ... iken” değerinde kullanılır. “Yedi iklim halkın davet kılın / Gelmeyeni gengsüzin (isteksiz olarak) alıp gelin..” Garibname.

  4. 4

    ... üzerinde; ... üzerine; -da. “Cemiā beyler ayağın (ayakta) dururlardı.” Tarih-i Âl-i Selçuk Tercümesi.

  5. 5

    -daki; -da olanı.

  6. 6

    -ında.

  7. 7

    ... ile.

  8. 8

    -lığını.

  9. 9

    -lığında olanı.

  10. 10

    -ı “Bana sensiz cihan milkin (mülkünü) gerekmez.” Yusuf ile Zeliha.