tezkiye

kelimeis.

Ar.zekāt > tezkiye

تزكيه

  1. 1

    Kusurdan arındırma.

  2. 2

    Temize çıkarma; aklama.

  3. 3

    Bir kimseyi başkalarından soruşturarak onun dürüstlüğü hakkında bilgi sahibi olma.

  4. 4

    Cenaze kaldırılırken imamın, cemaate ölen kimsenin iyi bilinip bilinmediğini sorması.

  5. 5

    Bir malın zekâtını verme.

  6. 6

    isl. huk. Bir tanıklık üzerine yargıcın, tanığın doğruluğu dürüstlüğü konusunda yaptığı araştırma.