yukarı

kelimeis.

eT.yok (yükselmiş) > yok-ġarū > yukarı

  1. 1

    Üstte bulunan konum; üst.

  2. 2

    Üstte bulunan yer.

  3. 3

    Bir şeyin gökyüzüne doğru olan yönü.

  4. 4

    Eğimli bir yerin yüksekte kalan bölümü.

  5. 5

    Hiyerarşik bir düzende üstte bulunan makamlar; amirler.

  6. 6

    Bir yazının, metnin baş kısmı.

  7. 7

    Bir akarsuyun kaynağına yakın olan yerler.

  8. 8

    {eT}sf.Yüksek.

    [Bahşayiş]

  9. 9

    Benzerleri arasında üstte bulunan.

  10. 10

    mecaz.Sınıf, makam ve aşama bakımından ileride bulunan.

  11. 11

    zf.Üst konuma yönelmek belirtir; üst tarafa; üstteki kata; üste; yükseğe; yukarıya.