Ötüken

kün

kelimeisim(kü:n)
{Eski Türkçe}

Köken

Toharcakaum (güneş) > kǖn

Anlamlar

  1. 1

    Güneş; gün.

    Divanü Lügat-it-Türk·Eski Türk Yazıtları·Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü·Eski Türkçenin Grameri·Kutadgu Bilig·Oğuz Kağan Destanı·Orhon Yazıtları·İyi Kötü Prens Öyküsü

  2. 2

    Gündüz; gün. [Yüknekî]

    Divanü Lügat-it-Türk·Eski Türk Yazıtları·Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü·Eski Türkçenin Grameri·Kutadgu Bilig·Oğuz Kağan Destanı·Orhon Yazıtları

  3. 3

    Güney.

    Divanü Lügat-it-Türk·Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü·Eski Türkçenin Grameri·Orhon Yazıtları

  4. 4

    Zaman.

    Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü