çubuk

kelimeis.-ğu

Far.çūbek (sopa) / çub (yans.) > eT çıbıḳ / çubik / çıbuk

چوبك

  1. 1

    Kök salıp kütük olması için yere dikilen taze dal, özellikle asma dalı.

  2. 2

    Ağaçtan kesilerek ayrılmış ince uzun dal.

  3. 3

    Sert ve dayanıklı, uzun, ince parça.

  4. 4

    Tütün içmek için lüleye takılan, çoğunlukla kiraz veya yasemin ağacından yapılma uzun ağızlık.

  5. 5

    Uzakdoğu ülkelerinde yemekte kullanılan fildişi, tahta veya plastik değnek.

  6. 6

    Yol yol dokunmuş kumaşta düz ve kalın çizgilerden her biri.

  7. 7

    dnz.Gemilerde ana direkler üzerine sürülen ikinci ve üçüncü direk parçası.

  8. 8

    Eskiden, dönümün askatlarından birine verilen ad.

  9. 9

    Bahçe çitlerini oluştururken ana direkler üzerine sürülen üçüncü ve diğer ağaçlara verilen ad.

  10. 10

    İnce kemik; kaburgaya yapışık pirzola.