gangırtmak

kelimef.(gaŋırtmak)

gang (yans.) > gaŋ-ır-t-mak

  1. 1

    Burmak.

  2. 2

    İncitmek.

  3. 3

    Bir şeyi kaldıraçla yerinden oynatmak; kaldırmak.

  4. 4

    Bir şeyi bükerek yamultmak.

  5. 5

    Ayırarak koparmak.

  6. 6

    Ağaçtan dal koparmak.

    [DS]

  7. 7

    Türkm. Bir yana eğmek.