karga

kelimeis.(ka’rga)

İsp.cargare

  1. 1

    dnz.Bir şeyin asıl durumunu kaybederek baş aşağı olması.

  2. 2

    Yelkenleri toplama.

  3. 3

    {ağız}Keçiboynuzu tartmakta kullanılan özel bir tartı.

    [DS]