ünsüz yumuşaması

deyim
  1. 1

    dbl.Türkçe sözcüklerin sonunda bulunan sert (ötümsüz) ünsüzlerin (p, ç, t, k) iki ünlü arasında ötümlüye (b, c, d, ğ) dönüşmesi olayı. kitap > kitabı, ağaç > ağacı, yurt > yurdu, çocuk > çocuğu.