şaplak

kelimeis.-ğı

şap (yans.) > şap-la-k

  1. 1

    El çırpma; alkış.

  2. 2

    Vurulduğunda “şap” sesi çıkaran güçlü tokat;

  3. 3

    Kütahya işi büyük ve kulpsuz kahve fincanlarına verilen ad.

  4. 4

    Topraktan veya ağaçtan yapılmış ağzı geniş su kabı.

  5. 5

    Pide.

  6. 6

    Kamçının ucundaki meşin parçası.

  7. 7

    Eyerin altına konulan keçe.

  8. 8

    İri ve parlak yüz.

    [DS]