ötkürmek

kelimef.

öt-mek1 > öt-ük-mek > öt-(ü)k-ür-mek

  1. 1

    Delmek; içine girmek.

    [İKPÖy.]

  2. 2

    Arasından geçirmek.

    [İKPÖy.]

  3. 3

    Bir şeyi aşmak.

    [İKPÖy.]

  4. 4

    Bir sorunu çözmek; sonuca ulaşmak.

    [İKPÖy.]

  5. 5

    Nüfuz etmek; tamamıyla anlamak.

    [Gabain]