keykenek

kelimeisim-ği

{ağızlar}

Köken

Eski Türkçekeḏ-mek > key-(i)k-en-ek

1
Yağmurdan korunmak için baştan aşağı örtünülen uçları birleştirilerek külah haline getirilmiş çuval.
2
Başlıklı bir tür yağmurluk.
3
Çoban abası.
Derleme Sözlüğü