dideban

kelimeis.(di:deba:n)

Far.dīde-bān

ديده بان

  1. 1

    Gözcü; gözetici.

  2. 2

    Eski İstanbul'da yangınları görerek haber vermekle görevli yangın köşkü nöbetçisi yeniçerilerin unvanı.

  3. 3

    Tanzimat öncesi imparatorluk döneminde gümrük koruma memurlarına verilen unvan; kolcu; mubassır.