aba
kelimeis.(aba:)-a’iKöken
Ar.k$abā / ‘abā (üstlük)
عباء
Anlamlar
- 1
Yünden dövülerek yapılan cüppe, hırka, potur, çakşır, kalçın ve terlik yapımında kullanılan kaba ve kalın kumaş; çuha; kepenek; barak; çul; keçe; şayak.
- 2
Bu kumaştan yapılmış, yakasız uzun ve bol üst elbisesi.
- 3
Bu tür kumaştan yapılmış önü açık, bol derviş hırkası.
- 4
sf.Bu kumaştan yapılmış olan (elbise ve eşya) «Başta abanî sarık, tende hilâlî gömlek; / Belde lâhur şalı, üstünde o som sırma yelek.» Mehmet Âkif Ersoy
- 5
mec. Yoksulluk sembolü. «Aba da bir kebe de bir giyene / Güzel de bir çirkin de bir sevene.» Atasözü.