cırlak

kelimesf.-ğı

cır (yans.) > cır-la-k

  1. 1

    (Ses için) kulak tırmalayıcı.

  2. 2

    (Renk için) parlak, göze çarpan; sırıtan; cırtlak.

  3. 3

    {ağız}Sürekli olarak ince bir sesle bağırıp ağlayan.

    [DS]

  4. 4

    {ağız}Çabuk ağlayan.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}Korkak.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Geveze.

    [DS]

  7. 7

    is.Cırcır böceği.

  8. 8

    {ağız}Olgun meyvenin toplandıktan sonra ezilerek bozulmuş hâli.

    [DS]

  9. 9

    {ağız}Karga.

    [DS]

  10. 10

    {ağız}Boz renkli bir küçük kuş.

    [DS]

  11. 11

    {ağız}Ürün vermeyen yıkanmış toprak.

    [DS]

  12. 12

    {ağız}Ocak çekirgesi.

    [DS]

  13. 13

    {ağız}Dokuma tezgâhlarından selminin dönmesine ve durmasına yarayan çark.

    [DS]