irtifak

kelime(irtifa:k)

Ar.rıfḳ > irtifāḳ

ارتفاق

  1. 1

    Bir şeye dayanma; yaslanma; dirseğini kendine destek yapma.

  2. 2

    Bir kabın dolması durumu.

  3. 3

    Arkadaşlık etme; arkadaşlık kurma; sohbet etme.

  4. 4

    İhtiyaç duyulan bir şeyi isteme.

  5. 5

    tıp.Kemikleri birbirine bağlayan şeylerin tümü.

  6. 6

    tıp.İki kemiğin hareketsizlik yüzünden birbiri ile kaynaşması.

  7. 7

    Bazı sabit kaslar.

  8. 8

    Birbirine yakın olan organların birbiri ile kaynaşması.

  9. 9

    huk.Başkasına ait mal ya da hak üzerinde belli bir kişi ya da taşınmaz yararına getirilen yükümlülük.