mütemmim

kelimesf.

Ar.temām > mütemmim / mütemmime

متمم متممه

  1. 1

    Eksiği gideren; tamamlayan; tamamlayıcı; bitiren.

  2. 2

    fel.Tümler.

  3. 3

    dbl.Tümleç.

  4. 4

    mat.Bütünler.