kökedmek

kelimef.

kuk (gökyüzü) > kuk-ē-mek > kök-e-ḏ-mek

  1. 1

    Yükseltmek; (göğe) yükseltmek.

    [EUTS][Gabain]

  2. 2

    Övmek.

    [EUTS][Gabain]