esir

kelimeisim(esi:r)

Yunancaether / ethir > Ar. es̱īr

اثير

  1. 1

    İlk Çağ bilginlerine göre atmosfer dışında atomlar arasındaki boşluğu doldurduğuna, ışığı geçirdiğine inanılan çok küçük, ağırlıksız ve uçucu bir varsayımsal akışkan.

  2. 2

    felsefeBazı felsefecilere göre evrenin ruhu; töz.

  3. 3

    Edebiyatta hava.