karakter

kelimeis.

Yun.ḫarassein (kazımak, oymak) > kharaktér (metale kazınmış işaret; damga; kimlik) > Fr. caractère

  1. 1

    Bir kimsenin kişiliğini, duyuş ve davranış biçimlerini oluşturan, tepkilerini belirleyen sürekli duygusal niteliklerin tümü; öz yapı; seciye; ıra.

  2. 2

    Bir kimsenin yeteneği ile sergilediği güçlü kişiliği; üstün manevi özellik.

  3. 3

    Bir şeyi başkalarından ayıran temel belirti ve nitelikler; bir nesnenin ayırıcı özelliği.

  4. 4

    bsy.Bilgi ve verileri işlemek, iletmek amacıyla kullanılan her türlü uzlaşmalı sembol; harf.

  5. 5

    ed.Bir edebî eserde yer alan kişileri birbirinden ayıran özelliklerin tümü; yazarın eserinde canlandırdığı özel tipteki kişi; eserde duygu, tutku ve düşünceleri bakımından ele alınan kişi.

  6. 6

    biy.Kalıtım yoluyla soydan geçen o türün bireylerinin sahip olduğu biçim, renk, büyüklük ve yapı gibi genden gene aktarılan özellikler.

  7. 7

    biy.Canlı varlıkları birbirinden ayıran şekil ve özgülüklerin tümü.

  8. 8

    Yazı işaretleri ile baskı şekillerinin tümü.