sıpkarmak

kelimefiil

{Eski Türkçe}geçişli fiil[-ur]

Köken

suv-ġar-mak > sū-gar-mak > suvar-mak / sıp-ka-r-mak

Anlamlar

1
(İçki veya su için) bir dikişte içip bitirmek.
Muhakemet’ül-Lügateyn
2
Birdenbire içine çekmek; süzerek içmek. [Ş. Süleyman]