bütünler
kelimesf.Köken
bütün-le-mek > bütün-le-r
Anlamlar
- 1
Eksiği bulunan bir şeyi, kendisini katmak suretiyle bütüne tamamlayan; bütünleyen; bütünleyici.
- 2
Bir bütün elde etmek için eklenen; mütemmim.
bütün-le-mek > bütün-le-r
Eksiği bulunan bir şeyi, kendisini katmak suretiyle bütüne tamamlayan; bütünleyen; bütünleyici.
Bir bütün elde etmek için eklenen; mütemmim.